Czarne Słońce (Black Sun) jest symbolem o znaczeniu ezoterycznym i okultystycznym. Czarne Słońce jest znakiem składającym się z trzech swastyk, których granice są ułożone w okrąg formujący obraz słońca.
Spis Treści:
Znak czarne słońce w starożytności
Choć współczesny wygląd symbolu pochodzi z XX wieku, jego korzenie mogą sięgać starożytnych wierzeń indoeuropejskich. W wielu kulturach słońce miało nie tylko jasny, ale i ciemny aspekt – symbolizujący śmierć, odrodzenie i tajemnicę cyklu życia.
Niektóre znaleziska archeologiczne z terenów germańskich, frankońskich i bawarskich zawierają ozdoby przypominające promieniste wzory, podobne do swastyki lub spiralnego słońca. Były one noszone na broszach, pasach lub amuletach i wiązano je z kultem solarnym oraz pojęciem wiecznego powrotu światła po ciemności.
Liczba promieni w takich ozdobach różniła się – od pięciu do dwunastu – co mogło symbolizować cykle natury, pory roku lub znaki zodiaku. Ciemny aspekt słońca interpretowano nie jako zło, lecz jako ukrytą moc regeneracji i odnowy.
III rzesza i naziści
Najbardziej znana współczesna forma Czarnego Słońca powstała w czasach III Rzeszy. W latach 30. XX wieku Heinrich Himmler, przywódca SS, postanowił uczynić z zamku Wewelsburg w Westfalii centrum ideologiczne nowego porządku, opartego na mitach germańskich i pseudoarcheologii.
W centralnej sali zamku, zwanej Obergruppenführersaal, na posadzce umieszczono mozaikę przedstawiającą Czarne Słońce – składającą się z dwunastu promieni przypominających swastyki. Symbol ten miał przedstawiać duchową energię rasy aryjskiej, a także słoneczne centrum świata, z którego wypływa moc odnowienia.
Dla ideologów SS Czarne Słońce było ezoterycznym znakiem siły, życia i odrodzenia – swoistym „mistycznym sercem” Trzeciej Rzeszy. W ich interpretacji symbol łączył idee okultyzmu, astrologii i mitów nordyckich, zniekształcając je w duchu rasistowskiej ideologii.
Czasy obecne
Po II wojnie światowej symbol Czarnego Słońca został w dużej mierze zapomniany, jednak w drugiej połowie XX wieku ponownie zyskał popularność – tym razem w środowiskach okultystycznych, ezoterycznych i neopogańskich.
Dziś Czarne Słońce bywa interpretowane na wiele sposobów:
- jako symbol wewnętrznej przemiany i duchowego oświecenia – w sensie metafizycznym,
- jako emblemat siły natury i cyklu życia, odnoszący się do dawnych mitów słonecznych,
- niestety również jako znak używany przez niektóre ugrupowania skrajnie prawicowe czy neonazistowskie, które próbują nadać mu ideologiczne znaczenie.
W środowiskach neopogańskich czy okultystycznych symbol ten często używany jest jednak bez powiązań z rasizmem, jako znak pierwotnej energii, ukrytej wiedzy lub połączenia z naturą.
Czarne Słońce w kulturze i sztuce
Współcześnie symbol ten pojawia się w muzyce (np. zespoły neofolkowe i dark ambientowe), literaturze fantasy, a także w grach i filmach, gdzie pełni rolę tajemniczego znaku mocy lub antytezy światła.
W psychologii jungowskiej można go interpretować jako obraz ciemnego aspektu jaźni (Cienia) – procesu konfrontacji z tym, co ukryte i nieuświadomione.
