Runy
Runy – to tak naprawdę alfabet używany przez dawne plemiona germańskie i nordyckie. Jak je wykorzystywano? Zobacz historię i znaczenie poszczególnych runów.

Dagaz
Dagaz należy do najlepiej rozpoznawalnych znaków Starszego Futharku, bo już…

Odala
Odala należy do końcowej części Starszego Futharku i jest jedną…

Ingwaz
Ingwaz to nazwa runy ze Starszego Futharku, kojarzonej z głoską…

Laukaz
Laukaz bywa podawana jako nazwa runy odpowiadającej znakowi laguz, ale…

Mannaz
Mannaz Mannaz to 20. runa Starszego Futharku, związana z głoską…

Ehwaz
Ehwaz to runa Starszego Futharku związana z głoską e i…

Berkano
Berkano należy do Starszego Futharku i jest runą związaną z…

Tiwaz
Tiwaz to runa Starszego Futharku związana z głoską t i…

Sowelo
Sowelo, częściej zapisywana w transliteracji naukowej jako Sowilo, to runa…

Algiz
Algiz to jedna z najbardziej rozpoznawalnych run Starszego Futharku, ale…

Iwaz
Iwaz, częściej zapisywana jako Eihwaz, należy do najstarszej warstwy alfabetu…

Perdo
Perdo, częściej zapisywana jako Pertho lub Perthro, to czternasta runa…

Jera
Jera to dwunasta runa Starszego Futharku i znak mocno związany…

Isa
Isa to runa Starszego Futharku o dobrze poświadczonej wartości fonetycznej…

Naudiz
Naudiz to runa Starszego Futharku związana z głoską n i…

Hagal
Hagal, częściej zapisywana jako Hagalaz, to dziewiąta runa Starszego Futharku…

Wunjo
Wunjo Wunjo to ósma runa Starszego Futharku i znak, który…

Gebo
Gebo to siódma runa Starszego Futharku i znak o dobrze…

Kenaz
Kenaz należy do najstarszego germańskiego alfabetu runicznego i w źródłach…

Raido
Raido to runa Starszego Futharku związana z głoską r i…

Ansuz
Ansuz to jedna z najlepiej rozpoznawalnych run Starszego Futharku, łączona…

Durisaz
Runa Durisaz, częściej zapisywana jako Thurisaz, należy do najstarszego germańskiego…

Uruz
Uruz to druga runa Starszego Futharku, używana w najstarszym germańskim…

Fehu
Fehu to pierwsza runa Starszego Futharku i jeden z najlepiej…
Runy
Ogólnie o runach
Czym w ogóle są Runy? Runy – to tak naprawdę alfabet używany do zapisu przez ludy germańskie - czyli plemiona należące do germańskiej grupy językowej – także skandynawskie. Alfabet runiczny jest prawdopodobnie najstarszym europejskim pismem. Pismo to było nie tylko używane do przekazywania wiedzy w tym pieśni lecz również w obrzędach magicznych. Staro nordyckie słowo *run oznacza „tajemnicę” lub też „sekret”.Historia Run
Według wierzeń nordyckich runy podarował ludziom bóg Odyn a nauczał ich Heimdal (bóg strzegący Tęczowego Mostu). Alfabet runiczny jest podobny w swym zapisie do liter alfabetu łacińskiego. Wielu uczonych przypuszcza, że najprawdopodobniej ludy germańskie, znajdujące się w pobliżu granic Imperium Rzymskiego zaadaptowały i zmieniły go swoje potrzeby.Najstarszy znany zapis runiczny pochodzi z drugiej połowy II wieku. Przedmioty z napisami runicznymi pochodzącymi z tego przedziału chronologicznego, np. miecze, groty, grzebienie, sprzączki, tabliczki odnaleziono na stanowiskach bagiennych w Vimose i Illemose na wyspie Fionia oraz grot z zadziorami pochodzący w Øvre Stabu w Norwegii. W Polsce najstarszym znaleziskiem zapisów runicznych jest odkryty w Rozwadowie nad Sanem grot włóczni z zadziorami datowany na schyłek III w. n.e., na którym utrwalony został napis w brzmieniu KRLUS. Inny odkryty w 1858 o podobnych znamionach pochodzi z Wołynia. Ten i jemu podobne zapisy są bardzo krótkie w zapisie i trudne do przetłumaczenia. źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Fu%C3%BEark
Fuþark - Alfabet runiczny
Fuþark - jest to najstarszy typ pisma północnoeuropejskiego – używanego przez plemiona germańskie (w tym także jak wcześniej wspomnieliśmy plemiona Nordyckie). Nazwa alfabetu „fuþark” powstała z początkowych liter sześciu pierwszych run: Fehu, Uruz, Þurisaz, Ansuz, Raido, Kaunan. Fuþark „starszy” (używany do około VII w.) składał się z 24 symboli, a fuþark „młodszy” (VII-XIII w.) – z 16. Fuþark „młodszy” występował w dwóch odmianach, szwedzko-norweskiej i duńskiej.
Na wyspach brytyjskich fuþark uległ ewolucji i był tam znany jako fuþork, zawierający 33 znaki. W tym alfabecie runicznym spisano m.in. Beowulfa.
Fuþork, zanim został wyparty przez alfabet łaciński, był używany w kilku odmianach. Alfabet ten funkcjonował aż do X wieku.
