Herb Wrocławia

Herb jest cennym źródłem informacji na temat danego miasta. Jego dokładna analiza dostarczy nam wielu cennych informacji na temat przeszłości ośrodka miejskiego oraz legend, które często wiążą się z jego początkami. Są też herby pięknymi wizytówkami wielu ośrodków miejskich, a umieszczane na fasadach domów, stanowią często wspaniałe dekoracje. Wrocław, jedno z tych miast, do których wycieczki zaglądają wyjątkowo chętnie, również może się pochwalić pięknym herbem. Co warto wiedzieć na jego temat?

Gdzie zobaczymy herb Wrocławia?

By zobaczyć herb Wrocławia, wystarczy wybrać się na rynek. To przy nim znajdują się najpiękniejsze atrakcje turystyczne miasta. Jest tu i ratusz, i pomnik Fredry. Są piękne budowle z różnych okresów historycznych oraz pobliskie świątynie, których wysokie wieże są doskonale widoczne z rynku. Kuszą tu również piękne kamienice, przyciągają klimatyczne kawiarenki i stylowe restauracje. Kto znajdzie się przy wejścia do ratusza, kto zamiast patrzeć w górę spojrzy na ziemię, ten dostrzeże na płycie rynku piękny wzór. Jego ważną częścią jest właśnie wrocławski herb, który może nam dostarczyć wielu cennych informacji na temat miasta i jego historii.

Opis herbu Wrocławia

Herbem Wrocławia jest tarcza pięciopolowa. W polu sercowym, pośrodku, znajduje się głowa św. Jana Chrzciciela na srebrnej misie. Pozostałe cztery pola zajmują: biały lew czeski w koronie, z charakterystycznym rozdwojonym ogonem, na czerwonym tle; czarny orzeł śląski na złotym polu; litera W oraz głowa św. Jana Ewangelisty. Nie brak zatem we wrocławskim herbie odniesień do Czech i Śląska, nie brak też symboli związanych z chrześcijaństwem, które dość wcześnie zagościło w tym ważnym ośrodku miejskim.

Co oznaczają poszczególne elementy herbu?

Każdy ze znaków trafił na tarczę w innym momencie i z innego powodu. Razem tworzą skrócony zapis dziejów miasta.

Głowa św. Jana Chrzciciela - patrona Wrocławia i katedry. Pojawiła się na pierwszej reprezentacyjnej pieczęci miejskiej już w 1292 roku i zajmuje najważniejsze, środkowe pole.
Lew czeski - biały, koronowany, z podwójnym ogonem. Trafił do symboliki miasta w połowie XIV wieku, gdy księstwo wrocławskie przeszło pod panowanie czeskie.
Czarny orzeł na złotym polu - godło Piastów śląskich i dawnego księstwa wrocławskiego.
Litera W - dodana w XV wieku, wywodzona od imienia księcia Wratysława, uważanego za założyciela miasta. Wcześniej posługiwali się nią urzędnicy miejscy i pachołkowie.
Głowa św. Jana Ewangelisty - patrona władz miejskich, któremu w 1345 roku poświęcono kaplicę w ratuszu.

Warto zwrócić uwagę na sam układ. Umieszczenie herbów zwierzchników - lwa czeskiego i orła piastowskiego - nie odbierało miastu samorządności, lecz dodawało mu powagi. Elementów świadczących o własnej odrębności było w herbie i tak wiele: obaj święci Janowie oraz litera W.

Historia herbu - od 1530 roku do dziś

Herb w obecnym kształcie został nadany miastu w 1530 roku. Dyplom herbowy wystawiła w Pradze kancelaria królewska władcy czesko-węgierskiego Ferdynanda I Habsburga, a potwierdził go cesarz Karol V. Rajcy świadomie dążyli do tego, by tarcza miała pięć pól, na wzór herbów królewskich - była to demonstracja ambicji zamożnego miasta.

Z nadaniem wiąże się zabawna pomyłka. W pierwotnym opisie imię św. Jana Chrzciciela pojawiło się dwukrotnie, w miejscu, gdzie powinien być Jan Ewangelista. Za sprostowanie dokumentu wrocławianie musieli słono zapłacić.

Herb przetrwał cztery stulecia, ale 19 października 1938 roku został zniesiony przez władze nazistowskie. Gauleiterowi Śląska Josefowi Wagnerowi przeszkadzała słowiańska litera W, czeski rodowód lwa oraz nadmiar symboliki chrześcijańskiej. W miejsce dawnego godła wprowadzono tarczę dwupolową z orłem śląskim i Krzyżem Żelaznym.

Po wojnie herb wracał do miasta w kilku odsłonach - w 1948 roku posługiwano się wersją złożoną z połowy orła białego i połowy czarnego orła piastowskiego, która miała podkreślać powrót Wrocławia do Polski. Do historycznego herbu z 1530 roku powrócono ostatecznie po 1989 roku, a ostatniej korekty dokonano w 1995 roku.

Wrocławskim świętem pozostaje 24 czerwca, czyli dzień narodzin św. Jana Chrzciciela.

Herb Wrocławia to tarcza pięciopolowa z głową św. Jana Chrzciciela w polu sercowym.
Pozostałe pola zajmują lew czeski, orzeł śląski, litera W i głowa św. Jana Ewangelisty.
Litera W wywodzi się od imienia księcia Wratysława, legendarnego założyciela miasta.
Herb nadano w 1530 roku dyplomem Ferdynanda I Habsburga, potwierdzonym przez Karola V.
W 1938 roku naziści zastąpili go tarczą z orłem śląskim i Krzyżem Żelaznym.
Do herbu historycznego powrócono po 1989 roku, a ostatnią korektę wprowadzono w 1995 roku.

Najczęściej zadawane pytania

Co przedstawia herb Wrocławia?

Tarczę podzieloną na cztery pola z dodatkowym polem sercowym pośrodku. W centrum znajduje się głowa św. Jana Chrzciciela na srebrnej misie, a wokół niej biały lew czeski w koronie, czarny orzeł śląski na złotym tle, litera W oraz głowa św. Jana Ewangelisty.

Co oznacza litera W w herbie Wrocławia?

Przyjmuje się, że pochodzi od imienia księcia Wratysława, uważanego za założyciela miasta. Do herbu trafiła w XV wieku, a wcześniej posługiwali się nią urzędnicy miejscy odpowiedzialni za obronność i porządek.

Kiedy Wrocław otrzymał swój herb?

W 1530 roku, na podstawie dyplomu herbowego wystawionego w Pradze przez kancelarię Ferdynanda I Habsburga i potwierdzonego przez cesarza Karola V. Wcześniejsze wersje godła miejskiego sięgają jednak XIII i XIV wieku.

Dlaczego w herbie są dwaj święci Janowie?

Św. Jan Chrzciciel był patronem miasta i katedry, a św. Jan Ewangelista patronem władz miejskich, które w 1345 roku ufundowały jego kaplicę w ratuszu. Obaj trafili więc na tarczę, choć w pierwotnym dokumencie z 1530 roku pomylono ich imiona.

Źródła

KategorieHerby