AC/DC Logo

AC/DC to zespół założony na początku lat 70 w Australii przez braci Young. Grupa jest uznawana za pionierów hard rocka. Jednocześnie jest także jednym z najlepiej sprzedających się artystów wszech czasów. Zespół, pomimo licznych zmian w składzie, funkcjonuje do dzisiaj. AC/DC to autorzy między innymi takich hitów jak „Highway to hell”, „Back in black” czy „T.N.T ”

Logo AC/DC

Logo AC/DC zmieniało się na przestrzeni lat. Początkowo wyglądało jak napis ostrzegawczy, co było bezpośrednim nawiązaniem do nazwy zespołu. AC/DC to oznaczenie spotykane na urządzeniach elektrycznych, będące skrótem angielskich słów alternating current i direct current, czyli prąd przemienny i prąd stały. Nazwę podsunęła braciom ich siostra Margaret, która dostrzegła ten napis na tabliczce znamionowej domowej maszyny do szycia. To oczywiście jest odniesieniem do elektryzującej, ale prostej muzyki granej przez AC/DC. Następnie na krótko pojawiły się loga pisane ukośną czcionką, kolejno w czarno- żółtej odsłonie i czerwonej. Jednak najpopularniejsze logo, znany na całym świecie napis AC/ DC stworzony czarną czcionką gotycką z piorunem pośrodku, powstało przy okazji promocji albumu w 1977 roku we współpracy z Gerardem Huerta.

Skąd wziął się piorun w logo?

Błyskawica między członami nazwy to najbardziej rozpoznawalny element całego znaku i jednocześnie jego najbardziej logiczna część.

Skoro nazwa zespołu pochodzi z oznaczeń elektrycznych, symbolem musiał stać się znak wyładowania. Piorun pełni tu dwie funkcje naraz: rozdziela AC od DC, zastępując ukośnik, i wprowadza do statycznego napisu element energii.

Gerard Huerta zaprojektował znak w 1977 roku na potrzeby albumu Let There Be Rock. Sięgnął po litery inspirowane pismem gotyckim, dodając im potężne, trójwymiarowe cieniowanie. To połączenie okazało się wyjątkowo trwałe - znak funkcjonuje bez zmian od blisko pół wieku.

Ciekawostką jest, że Huerta otrzymał za projekt jednorazowe honorarium i nie zachował do niego praw. Ten sam projektant stworzył zresztą logotypy dla Boston, Blue Öyster Cult i magazynu „Time”.

Oskarżenia o satanizm i skąd się wzięły

Niewiele znaków muzycznych wywołało równie dużo kontrowersji. W latach osiemdziesiątych, w szczycie amerykańskiej paniki moralnej wokół muzyki rockowej, skrót AC/DC zaczęto rozwijać jako „Anti-Christ, Devil’s Children” - czyli antychryst i dzieci diabła.

Za dowód miał służyć właśnie piorun, odczytywany jako symbol szatana strąconego z nieba, oraz tytuł Highway to Hell. Członkowie zespołu konsekwentnie tłumaczyli, że tytuł opisywał trudy życia w trasie koncertowej, a nie żadne treści religijne.

Oskarżenia wróciły ze zdwojoną siłą w 1985 roku, gdy okazało się, że seryjny morderca Richard Ramirez był fanem zespołu. Związek był czysto przypadkowy, ale przez lata wracano do niego przy okazji dyskusji o wpływie muzyki na zachowanie słuchaczy.

Z perspektywy czasu cała sprawa okazała się doskonałą reklamą. Kontrowersja utrwaliła znak w świadomości znacznie skuteczniej niż jakakolwiek kampania promocyjna, a sama błyskawica stała się jednym z najczęściej powielanych symboli w historii muzyki rockowej.